Είναι φοβερό πως καθένας από μας έχει γεννηθεί σε μια οικογένεια έχει βρεθεί στα χέρια και στην κρίση καποιων ανθρώπων όταν ήταν πολύ μικρός, πολύ μικρός για να καταλάβει τον κόσμο των μεγάλων πολύ μικρός για να ερμηνεύσει τι στο καλό εννοούν αυτοί οι μεγάλοι που με την σειρά τους πάλι είχαν αφεθεί όταν ήταν μικροί σε μια άλλη οικεγένεια ή καλύτερα στην σχέση που είχαν δημιουργήσει δύο άνθρωποι βασισμένοι ποιός ξέρει σε έρωτες απάτες φιλοδοξίες και εγω. Ωσπου κάποια στιγμή αυτό το μικρό παιδάκι φτάνει σε μια ηλικία που καταλαβαίνει κάποια πράγματα αλλά είναι πολύ αργά να ερμηνεύσει όλες αυτές τις συμπεριφορές των μεγάλων που με την σειρά τους που δημιούργησαν και πλέον του καθιέρωσαν το είναι του. Ανάλογα με τις δυνάμεις του λοιπόν θα αρχίσει να ξεμπλέκει αυτό το νήμα που τυλίχθηκε μέσα του πριν από καιρό και με αυτό το νήμα και με άλλο που θα βρεί εδώ κι εκεί θα αρχίσει να πλέκει το δικό του πλέον ρούχο που άλλωτε θα έχει τρύπες και άλλωτε στραβοβελονιές μα πάντα θα μπορεί να το αλλάξει να το μπαλώσει να το σκίσει να το καταλάβει ..
Κόκινη κλωστή
Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
1 σχόλιο:
κι εγω το σκέφτομαι αυτό σκύλο!
είναι πολυ μπερδευτικό ζήτημα πάντως αν και με το καιρό ξεδιαλύνεται καπως!
Δημοσίευση σχολίου