walking with fools

Και μόλις ήρθαν πάλι τα δύσκολα επέστρεψα στον χώρο της προσέγγισης και της ανάλυσης. Το χαρτί λοιπόν ή στην συγκεκριμένη περίπτωση η ανάρτηση είναι μόνον δική μου. Κανείς δεν δικαουται να το διορθώσει και κανείς δεν δικαιούται να το αμφισβητήσει, ούτε ακόμα εγω.
Κάνω μια συμφωνία με τον εαυτό μου και επιτρέπω στην παράνοια να δρά (όσο τα καταφέρνει) μέσα στα πλαίσια αυτού του χαρτιού. Η αγαπημένη μου τραγικοποίηση που ανταγωνίζεται την αντίληψή μου περί της πραγματικότητας έχει επανέλθει και διεκδικεί την θέση της στον στίβο..
τι ταιμ
πόσο μπορούμε να διαφύγουμε των αγαπημένων καταστροφικών τάσεων μας;
το ερώτημα είναι αυταπάντητο
και το συμπέρασμα είναι η ζωή δεν είναι μαύρο άσπρο

if