Προσε(Α)γγίζοντας

Σε μια πραγματικότητα που μεταλλάσεται σε μια καθημερινότητα που μπερδεύεται και αναπτύσεται προσπαθεί κανείς να καταλάβει. Να βάλει σταθερές αξίες να προσεγγίσει. Νοιώθει την ανάγκη να ξεκαθαρίσει να προσδιορίσει τι στο καλό γίνεται? τι ισχύει? Ποιοι είναι αυτοί γύρω μου τι θέλουν από μένα? γιατί το είπα αυτο?

Είναι εύκολο να χαθεί να μπερδευτεί και να γυρνά σε μια δύνη μη θυμώντας από που μπήκε και μη βλέποντας πως θα βγεί... Ενα ρευστό γεωμετρικό σχήμα στο οποίο η σταγόνα που κυλά δεν θα πέσει ποτέ κάτω. ΓΙατι? Και μετά έρχεται η απάντηση γιατί κάποιος από μέσα χτυπάει και δεν τον ακούει κανείς. Γιατί πιάνει τον εαυτό του να συμπεριφέρεται σαν καποιον άλλον. Μα ποιός είναι αυτό ο άλλος που έχει καταλάβει τα λόγια μου και δεν μπορώ να καταλάβω πως σκέφτεται γιατί το είπε αυτό αφού ούτε εγω ούτε αυτός μπορούμε να αισθανθούμε αυτο που γινεται. Να αισθανθούμε! Αισθάνομαι. Πως μπορεί να ξεχάσαμε αυτήν την αρχή?
Λοιπόν ο άνθρωπος είναι ένα δημιούργημα. ¨Οταν αισθάνεται δημιουργεί ζεί αναπνέει. Μα πόσο μπορεί να το ξεχνά αυτό και να γίνεται θεατής παθητικός σ ενα έργο με πρωταγωνιστή αυτόν τον άλλον που δεν αισθάνεται μα δρα.

Φοβόμαστε να δείξουμε το φιλαράκι που είναι μέσα μας γιατί είναι μικρό και ευαίσθητο αλλά τελικά είναι το μόνο που μπορεί να εισάγει στο σύστημα πνεύμα δημιουργία χιούμορ ζωή. Δηλαδή μιλάμε για ένα σύτημα που αποτελείται από ανθρώπους και ανθρώπινες ιδέες και σε αντίθεση με την αρχη διατήρηση της ενέργειας και της ύλης το πνεύμα μπορεί να δημιουργηθέι από μέσα μας αλλά και να χαθεί μέσα μας. Σιωπείτε λιπόν και ακούστε! αισθανθείτε και μόλις αρχίσετε να το κάνετε αυτό θα νοιώσετε ελύθεροι ζωντανοί.

ΑΝΘΡΩΠΟΙ

ΚΑλή όρεξη