Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2009
Κατάφερα πάλι να μπερδευτώ, να αγχωθώ εως και να μηνμπορώ να φάω. Ανοίγω το μπλόκ προσπαθώντας να καταγράψω αυτά που σκέφτομαι σε μια προσπάθεια λύτρωσης. Η μάσκα του φόβου και του ξένου έχει πάλι κολλήσει επάνω μου σαν εκείνη την πράσινη μάσκα του Τζιμ Κάρει: "The mask!!!" οχι οχι μάλλον "The mask..". Εχω μπεί σε έναν αέναο βράχο άγχους. Εχω αγχωθεί με το ίδιο μου το στομάχι. Θέλω να κάνω το ένα, θέλω να κάνω το άλλο δεν κάνω το ένα δεν προλαβαίνω το άλλο. ΤΟ μαντηλάκι πέρασε και η κόρη το γυρεύει πούντο να το αχ παναθεμά το. Ηταν ένα παιχνίδι που παίζαμε στο σχολείο. Λοιπόν για να μην κουράζω έχω αρχίσει να αναζητώ την λύση ξανά σε κα΄ποιο βιβλίο σε κάποιο σχόλιο στον διπλανό αγωνιστή. Στην πορεία στην συνέλευση πιστεύω και σε έναν έρωτα.. Δεν πρόκειται να σε πείσουν παρά μόνο για όσα έχεις ήδη πειστεί. Πάρε ανάσα, άλλη μια, τ'ωρα χαλάρωσε τους ώμους ελευθέρωσε τα δόντια ηρέμησε το κεφάλι μην νοιώθεις το στομάχι σαν μπάλα. Τελευταία θεωρησα ότι θα γίνω "αγωνίστρια" του "δρόμου" σε μια μέρα. Π'αντα προτρέχω. Βιάζομαι να αγχωθώ για τα μαθηματα για τους φίλους για το ταξίδι μου για το τι θα πω πως θα μιλήσω, αν θα μιλήσω.. ΕΙμαι μόνο εγω έτσι? Μόνο εγω έχω ξαφύγει από την σταθερή αλλά ξένη προστασία των γονιών μου και τα βάθη και τα ύψη μου φαίνονται βαθιά? Μόνο εγω βρίσκω λύση ακόμα και στην βεβιασμένη θλίψη; θα ακούσω ποτε τι έχω να πώ; Θ α καταλάβω ότι η ευτυχία βείσκεται κάπου μέσα μας αλλά υπάρχει μο΄νο με τους άλλους στους άλλους; θα σταματήσω να με κρίνω; Θα με βοηθήσω; Θα με αγαπώ; Θα προσπαθήσω για τον έρωτα; Θα έρθει αυτός που μου αρέσει; Θα καταλάβω ; Θα πειστώ; Γιατί τόσο μπέρδεμα; Είναι πολύ ΄συντομος ο χρόνος για να κλωνιστεί το όμορφο δημιούργημα μου! Θα πονέσει η διάψευση και των πιο πρόσφατων σταθερών μου; Με ποια ταχύτητα π΄ρεπει να δειγματοληπτώ την ζωή; Πρός τι όλοι αυτοί οι αγώνες στους δρόμους αν δε μπορούμε να παιρνάμε καλά; Γιατί κλείνομαι στον εαυτό μου και δεν ψάχνω την απάντηση στον κόσμο ή με τον κόσμο τι να την κάνω την ευτυχία μόνη μου; δεν θα βρω αυτυχία μόνη μου.. Γιατί με πιέζω νακάνω πράγματα που δεν καταλαβαίνω θα καταλάβω ποτέ; Μου αρέσει ο Σταμάτης; Τι μου αρέσει; Γιατί προαπαθώ να εξηγήσω αν μου αρέσει; Ιδέα! Ας απαντήσει κάποιος σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα! Θα μου πείς και να σου απαντήσουν θα λαταλάβεις; Που είναι ο παλιοθείος; Γιατί δεν βάζω μια μπλούζα κρυώνω. μην χάνεσαι μέσα στην ατομίλα σου. Ηατομίλα σου είναι η σπαίλα σου; Βοηθα όπως μπορείς τον εαυτό σου το σώμα σου την Αγγελική το Ελάκι τον λε? τον μπαμπα σου? το Σοφάκι το μπριου το Βασουλάκι. Γιατί μόλις ερωτευτώ όλα θα γίνουν πάλι άπσρα; Τι χρώμα είναι το άσπρο; Πόσο πλασματικά είναι όλα γύρωμου; Φοβάμαι πως τα χάνω και αν τα χάσω θα το καταλάβω; ΓΙα΄τι δεν ΄κοβω τα νύχια μου; Γιατί κοιτάω και δεν μιλάω; Γιατί φοβάμαι; Ποιος είναι σωστός ποιος είναι λάθος; Τρομονόμος; Στον δρόμο χτίζονται συνειδήσεις; Γιατί προσπαθών δω αν με προσέχουν; γιταί αντιτίθεμαι σε μένα; τα μισά της χιλιάδας; Ολοι σε τουτη την γη θε να μπούμε.Αλήθεια βάλε ξανά τις σταθερές κινδυνεύεις! ΤΟ καταλαβαίνετε ότι οι σταθερες μπορούν να αλλάζουν με μια συγκεκριμένη συχνότητα; το καταλαβαίνεις ότι εσυ μου προκαλείς την δυσκολία; τίποτα δεν θα λυθεί απο μόνο του. δεν υπάρχει λόγος σφυξίματος. νομίζω πως θα φύγω απο καρκίνο του στομάχου. Γιατί έφτασαν πάλι εξτάσεις και έω αγχος; καλά συγγνώμη θεε μου η όποιος υπάρχει όποιος δεν υπαρχει τι σόι πράγμα είναι το άγχος; η ζήλια; η περηφάνια; ο εγωισμό; για΄τι πνιγόμαστε στα σκατά μας; Γιατί όλοι "την λένε" σε όλους, Αυτό το κείμενο δεν θα έχει παραγράφους. είναι η ζωη. Ειδες πως νοιώθω τώρα; το παράτησες κι όλας το κείμενο μήπως; προσπαθείς για κάτι; Γιατί με κατακρόνεις; νομίζω πως παλιά είχα μια εικόνα για τις σχέσεςι τις γκομενικές με τι κότσια τώρα νακάνω; είχα μια εικόνα μούφα λάθος φιόγγο. αλλά δεν φοβόμουν. υπόσχεσαι στον Σταμάτη να μην φοβάσαι; ΛΕς να με σκέφτεται αν τον σκέφτομαι συνέχεια; ούτε πάλι ε; μοούφαπεινάω και ενω εγω αναλύω με τόση ωραιοπάθεια όλα μου τα προβλήματα στην παλαιστίνη πεθαίνουν μόλις φέτος έλμαθα που είναι η μογγολία τα κέιμαν άιλαντ και ότι οι άνθρωποι είναι πιο σημαντικοί απο τα βιβλία. ολα στην ζωη μετράνε αγάπα την . Αν δεν την αγαπας γιατί να κατεβείς στους δρόμους; γιατι σοτυς δρόμους μου φαίνεται ότι οι άνθρωποι πολλές φορές δεν αγαπούν; γιατί κομπλάρομαι στο να πω ότι δεν θα πάω στην συνέλευση; παρδαλες κατσίκες; ένοιωσα καλύτερα τώρα που βγήκαν όλα απο μέσα μου. ΘΑ τρομάξεις αν τα διαβάσεις όλα αυτα; θα καταλάβεις; κάποτε θα πεθάνουν αυτοί που αγαπάς αγάπα σσσσσσσσσσσσσ άκου νμοιώσε χαίδεψε την σιωπή το αίσθημα. πεινώ κρυώνω η ατέλεια που με περιτριγυρίζει θέλει να σταματήσω να γράφω κι εδω; ε ναι παντου αυτη η ατέλεια; το μπαμπα σου γιατί τον αποφεύγεις την αγ΄παη; στην αγγελική λες΄ολη την αλήθεια; δεν θα σώσω εγω ολο τον κόσμο μπορώ να βοηθήσω θα πάρω πολλά πίσω. ναι αλλά να βοηθάς και τον εαυτό σου.Ξεκινα με ένα γειά ξέρεις έτσι άρχισαν οι πιο μεγ΄λαοιέρωτες! Ο Μανωλός με κοιτάει περίεργα η εγώ νομίζω και οι δύο, σεποιον λες ψέμματα; γιατί τόσες ερωτήσεις; πόσες φορές αναιρέθηκες σε αυτό το κείμενο βάλε μπλούζα ξεδίπλωσε τα πιεσμένα πόδια και νοιώσε τι έχεις κάνει. γιατί ο Σπύρος διαβάζει τόσο πολύ; ποιος με κρίνει;για΄τι η ζωη είναι το χαος; γιατί ο αντρέας απο την σχολή φωνάζει και έχει τέτοια μαλλια;γιατί όσο μικρότερος τόσο χαρούμενος;γιατί τα παίζουμε;πως τα πάιζεις όταν καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι μόνος; τι σκατά απομόνωση είναι αυτη; που πάει η αγάπη; ποια αγ΄παη; ΣΤΟΠ Κάνε λίστα ότιι σε καίει ότι σου τρώει την ζωη και ένα ενα πάτα σαν μικρή πορδή
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αρχειοθήκη ιστολογίου
-
▼
2009
(11)
- ► Φεβρουαρίου (1)
-
►
2008
(6)
- ► Σεπτεμβρίου (6)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου