Ζήλια

Ζηλεύω όταν ξέρω ότι προτιμάς και κάποια άλλη και όταν κανονίζεις πράγματα, ζηλεύω όταν την κοιτάς με αυτό το χαμόγελο και όταν γέρνεις προς το μέρος της. Ζηλεύω να βλέπω στο πρόσωπό σου την χαρά όταν είσαι μαζί της. Ξέρω ότι δεν θα γίνειτίποτα περαιτέρω αλλά ζηλέυω. Θέλω να ανοίξω την πόρτα και να αρχίσω να τρέχω. Ζηλεύω. δεν ξέρω πως να φερθώ και τι να κάνω. Το πρόβλημα είναι δικό μου. Θέλω να χαίρεσαι και να αγαπάς τους ανθρώπους αλλά όταν καταλαβαίνω ότι δείχνεις την ίδια αδυναμία που δείχνεις σε μένα με σκοτώνεις. Θέλω να ανοίξει η γη και να με καταπιεί. Κανόνισες να πας να δουλέψεις μαζί της το καλοκαίρι. Γιατί δεν κανονίζεις μαζί μου. Γιατί δεν είμαι αποφασιστική και δεν είναι στο χαρακτήρα μου να λέω με αγάπη κάτι δικό μου,μια δικιά μου ιδέα. Πρέπει να αλλάξω η ίδια? Πρέπει να δίνω λιγότερη σημασία σε αυτά τα πράγματα? Πρέπει να δεχτώ ότι όποτε την βλέπεις θα χαμογελάς? Πρέπει να γυρνάω από την άλλη για να μην πληγώνομαι? ΑΠό την άλλη είμαστε ίδιοι, όποτε βλέπω αυτόν τον άνθρωπο κι εμένα ανοίγει η καρδιά μου. Το καταλαβαίνω. Την προηγούμενη φορά το κατάλαβες και άρχισες να με ψάχνεις. ΤΙ να κάνω? Τίποτα θα το δεχτώ και θα είμαι κι εγω εκεί δίπλα και θα περνάω καλά. Πρέπει να ασχολούμαι?.. συνέχεια..